Ship delivery Hm. Ms. PELIKAAN

De Pelikaan is het eerste Nederlandse marineschip dat geheel afgebouwd is in het buitenland (Roemenië) en op eigenkracht naar Nederland is gevaren in 13 dagen. Ik ben van mening dat een Nederlands marineschip in eigen land gebouwd moet worden, maar dit terzijde. Het is een type DAMEN LSV 6513 dat wil zeggen: een bij DAMEN in Galatz Roemenië gebouwde Logistic Support Vessel ten behoeve van het transport van mariniers en materieel tussen de eilanden van de Nederlandse Antillen. Eigenschappen van het schip:
Lengte Breedte Diepgang Hoofdmotor Schroef Generator Noodgenerator Watermaker Bemanning	65.40 meter 13.20 meter 3.00 meter 2 Caterpillars 3516 BTA 1491 kw bij 1600 rpm. 2 schroeven, 2 meter diameter en ieder een roer 2 Caterpillar generatoren C 18-ta van 548 kva 60 hz. 1 Caterpillar 6 m3 p/d 14 bemanningsleden, 15 special crew, 48 mariniers maakt samen 77 koppen

Een zware dekkraan kan de 2 ruimen bedienen en de 20’ foot containers en de boten laden en lossen. Stuurboordzijde voor staat ook een kraan, die de snelle RIB overboord kan zetten. Bakboordzijde achter staat op het 1e dek nog een proviandkraantje. Het gehele schip is uitgerust met een watermist brandbestrijdingsinstallatie. Er zal ook nog bewapening aan boord geplaatst worden, want het is tenslotte een marineschip. Begin mei werd ik gebeld of ik zin had om als HWTK de PELIKAAN over te varen vanuit Galatz naar Gorinchem. Te Gorinchem zouden de laatste puntjes op de “i” worden gezet. Na de laatste jaren voornamelijk nieuwe sleepboten van de werf naar klanten over heel de wereld te hebben gevaren, was dit weer eens wat nieuws. De overstroombemanning was van DAMEN en TOS Rotterdam en bestond uit 8 man. Aangevuld met een bus vol mariniers: de toekomstige bemanning (de oude Pelikaan lag al van eind 2005 stil op de Antillen), de bouwtoezichtcommissie en een aantal monteurs . Al met al was het vol aan boord en voor de kombuis was het gelijk de vuurdoop, wat zeer goed gelukt is. Op 19 mei, om 10.00 uur waren we gereed om te vertrekken uit GALATZ. We vertrokken richting Bosporus waar we een duikinspectie hielden, omdat het water van de Donau te modderig is om te kunnen filmen onder water. Na nog eens 8 uur ten anker te hebben gelegen bij de rivier de Bosporus, konden we deze passeren. Met een snelheid van 14 knopen voeren we richting MALAGA, waar we de 26e mei om 09.00 aankwamen en ‘s middags weer om 16.00 uur vertrokken. Deze keer was onze snelheid rond de 11 knopen, wat de helft aan brandstof scheelt. Onze ETA was gepland op 1 juni ‘s morgens aan Hoek van Holland, waar we nog wat stuurproeven zouden houden voor de classificatie. Na nog wat briezerige dagen in de Golf van Bicaya, arriveerden we als gepland. Om 12.00 voeren we de rivier op en parkeerden in het kleine haventje van de werf in Gorinchem om 17.30 uur. Zoals het bij de binnenkomst van een marineschip betaamt, stonden de vrouwen en verloofden al op de kade te wachten. Ook die van ons. Een bijzondere reis was weer goed ten einde. Corns HWTK